Ἀντιγράφω καί παραθέτω ἄνευ σχολίων τό κάτωθι κείμενο τοῦ νεοφανοῦς ἁγίου, Σέρβου ἱερομονάχου Ἰουστίνου Πόποβιτς: «Σταθῆτε ὅλα τά σύμπαντα, ὅλοι οἱ ὑπάρχοντες κόσμοι καί ὅλα τά ὄντα! Κάτω ὅλαι αἱ καρδίαι, ὅλοι οἱ νόες, ὅλαι αἱ ζωαί, ὅλαι αἱ ἀθανασίαι, ὅλαι αἱ αἰωνιότητες! Διότι ὅλα αὐτά ἄνευ τοῦ Χριστοῦ εἶναι δι᾿ ἐμέ κόλασις· ἡ μία κόλασις δίπλα εἰς τήν ἄλλην κόλασιν· ὅλα εἶναι ἀναρίθμητοι καί ἀταλεύτητοι κολάσεις καί εἰς τό ὕψος καί εἰς τό βάθος καί εἰς τό πλάτος. Ἡ ζωή ἄνευ τοῦ Χριστοῦ, ὁ θάνατος ἄνευ τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἀλήθεια ἄνευ τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἥλιος ἄνευ τοῦ Χριστοῦ καί τά σύμπαντα χωρίς Αὐτόν, - ὅλα εἶναι τρομερά ἀνοησία, ἀνυπόφορον μαρτύριον, σισύφειον βάσανον, κόλασις! Δέν θέλω οὔτε τήν ζωήν, οὔτε τόν θάνατον ἄνευ Σοῦ, Γλυκύτατε Κύριε! Δέν θέλω οὔτε τήν ἀλήθειαν, οὔτε τήν δικαιοσύνην, οὔτε τόν παράδεισον, οὔτε τήν αἰωνιότητα.

Ὄχι, ὄχι! Ἐσένα μόνον θέλω, Ἐσύ μόνον νά εἶσαι εἰς ὅλα, ἐν πᾶσι καί ὑπεράνω ὅλων!... Ἡ ἀλήθεια, ἐάν δέν εἶναι ὁ Χριστός, δέν μοῦ χρειάζεται εἶναι μόνον μία κόλασις. Τό ἴδιον εἶναι κόλασις καί ἡ δικαιοσύνη, καί ἡ ἀγάπη, καί τό ἀγαθόν, καί ἡ εὐτυχία· καί αὐτός ὁ Θεός, ἐάν δέν εἶναι ὁ Χριστός, εἶναι κόλασις. Δέν θέλω οὔτε τήν ἀλήθειαν ἄνευ τοῦ Χριστοῦ, οὔτε τήν δικαιοσύνην ἄνευ τοῦ Χριστοῦ, οὔτε τήν ἀγάπην ἄνευ τοῦ Χριστοῦ, οὔτε τόν Θεόν ἄνευ τοῦ Χριστοῦ. Δέν τά θέλω ὅλα αὐτά κατ᾿ οὐδένα τρόπον! Θά δεχθῶ κάθε εἴδους θάνατον· ἄς μέ θανατώσετε μέ ὅποιον τρόπον θέλετε, ἀλλά χωρίς τόν Χριστόν δέν θέλω τίποτε. Οὔτε τόν ἑαυτόν μου, οὔτε καί αὐτόν τόν ἴδιον τόν Θεόν, οὔτε κάτι ἄλλο μεταξύ τῶν δύο τούτων· δέν θέλω, δέν θέλω, δέν θέλω!» (Ἀρχιμ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἄνθρωπος καί Θεάνθρωπος, μετάφρασις π. Ἀθανασίου Γιέβτιτς, Ζ‘ ἔκδοσις, ἐκδ. Ἀστήρ, Ἀθῆναι 2001, σελ. 183-184)

Add comment
  • No comments found
Mοιραστείτε αυτό το άρθρο

SFbBox by psdtohtmlcenter.com