[ΣΧΟΛΙΟ ΣΕ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ]

Λουλούδια. Τραγούδια. Καὶ τάματα.

Σοῦ φέρνω νὰ στεγνώσεις. Τὰ κλάματα.*

 

Ἀδιάσειστα ἐχέγγυα. Ξύλα, σίδερα, ρόπτρα. Πολυδαίδαλη ἁπλότητα. Σ θ ε ν α ρ ὲ ς  ἁ ρ μ ο γ έ ς.

Πόσα σχήματα τέλεια σ’ ἕνα μόνο του χρῶμα!

Πρᾶα ἔθη. Προσηνεῖς! ἀσφαλίσεις! Χαρακιὲς ἢ ρυτίδες; Ἀνεξίκακα! Τραύματα! Πρᾶα ΕΘΗ π υ ρ ό ς.

Κάτι Ξένο καὶ Φίλιο! Δές: Ζητούμενα Εὑρήματα… Τέτοιες Τέλειες Ἀτέλειες! Λογισμοὶ ποὺ Νοοῦν. Χρονικὰ Διαπλοκῶν. Τροπικοὶ τῆς Ἀντάμωσης. ΑὐτοΣχέδια Μνημεῖα.

Τόσο ἀτέρμονο Κόκκινο. Καὶ τὸ λίγο. Τὸ μεγάλο κι ἁδρό: Τὸ Λευκὸ ποὺ τ’ ὁρίζει.

 

Δυὸ διαστάσεις ἀπέραντες – ποὺ ἱστοροῦν μύριες ἄλλες.

Τί χυμοί, τί καρποί. Σὰν εὐθεῖες γραμμὲς πόσοι τίτλοι εὐγενείας! Τί φωτιές, τί πνοές. Πόσα πλήθη ὑποστρώματα σ’ ἕνα ἐπίπεδο σκεῦος! Πόσο αἷμα! Ποιά θέρμη!

 

Μέσα κάτι κλειστό. Ἔξω διόλου μαράζι. Ἰδοὺ λοιπὸν Κάτι Ἄγνωστο ποὺ γελᾶ καὶ μᾶς γνέφει. Τί λαμπρὴ ΔιΑγωγή, τί ἀνάγλυγη Ἔκφραση, τί πατρίδα Ὀνομάτων: Ὥς – κι αὐτές – οἱ ἐξώπορτες ΠροσΚαλλοῦν ἀντί – κἂν αὐτές – ν’ ἈποΔιώχνουν.

«Ἄ! Τὸ χέρι ἐνὸς φίλου.»*

 

Νὰ μιὰ ὕλη ποὺ ἀγαπήθηκε τόσο ὥστε ἦρθε εἰς ἡλικίαν ἀκόμα καὶ νὰ τὸ ἀνταποδώσει! Φθορά, πάνω της, ἄθικτη – σύμφωνοι.  ΜΑ ΦΘΟΡΑ  π ο ὺ  λ υ τ ρ ώ ν ε ι .

Δὲν ρωτᾶ: Μαρτυρεῖ. Δὲν μιλᾶ: Ἀνακράζει. Ξέρω κάτι παρήγορο. Διαπλάθεται μόνο του. Δεξιώνεται πλήγματα. ΚΙ ΑΝ ΠΕΡΝΑ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟ:  Κ ά θ ε  μ έ ρ α  ὀ μ ο ρ φ α ί ν ε ι .

 

Δὲς γενιὲς στεναγμοὺς καὶ γιορτὲς ποὺ διαβῆκαν! Τόσος χρόνος καὶ χῶρος ποὺ πληρώνεται ἡ θέα μας. Οὔτ’ ἐλάχιστη ἐπίδειξη. ΤΙ ΕΙΝ’ ΕΚΕΙΝΟ ΛΟΙΠΟΝ  π ο ὺ  μ ᾶ ς  κ λ έ β ε ι  τ ὸ  β λ έ μ μ α ; Τόσοι (ἄκου τους) ἄνθρωποι! Μπαινοβγῆκαν καὶ μάθαν…

Τί παιχνίδια παιδιῶν. Τί φωνές, τί ὀσμές, τί τραγούδια ἀπὸ μέσα! Πόσα γέλια, πειράγματα, τί γλυκὲς καλημέρες. Ποιά προσκέφαλα ὄνειρα. Μυρωδιὲς τῆς καμέλιας. Πόσες Μνῆμες στὸ Κῦμα.

 

Πάνω νέφη ποὺ τρέχουνε!

Διακαὴς ἡσυχία. Τί ψηφία ἀκατάληπτα! Αὐτονόητα Ρήματα! Μιὰ σιωπὴ βοερή. Μιὰ ΑΛΗΘΕΙΑ ἑνιαία. Πλησμονὴ προσμονῆς. Καὶ μιὰ ΣΤΑΣΗ  ἐ ν  κ ι ν ή σ ε ι .  Πουθενά (!) κάποια ἀδράνεια. Κάθε ἄνεμος οὔριος. Κάθε ἐλπίδα ἀναμμένη.

 

Τὸ νεκρὸ ὑλικό (!) ν’ ἀναγγέλλει ἀποφάσεις.

Μὰ ἐγὼ θὰ κάνω ταξίδι τὴ ζωή μου

ἀγάπη ἀκριβή μου γιὰ νά’ ρθω νὰ σὲ βρῶ.

Μέσα στ’ ἀστέρια σὰ φῶς θὰ ταξιδέψω

σὰν ἄστρο θὰ φέξω γιὰ νά’ ρθω νὰ σὲ βρῶ.*

 

Οἱ αἰθέρες. Χαρὲς ποὺ Γνωρίζουν… Οἱ αἰθέρες στὸ ὕψος τους. ΧΑΡΕΣ ποὺ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ  ν’ ἀ γ ά λ λ ο ν τ α ι .  Γαλανὸς οὐρανός. Γύρω πράσινα σύδεντρα. Θαλασσιὲς πόσες χάντρες. Λίγα λίθινα λήμματα. Ἡ Ζωή. Στὶς πληγές…  Ἡ ζωὴ ἑνεστῶσα. ΣΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ  τ έ τ ο ι ο  λ ά δ ι .

Μὲ πόσο Ἀκέραιη διάκριση. Τούτη ἡ Ἀμίλητη νύξη. Γιὰ τὴν τόση ἀνερεύνητη. Τὴν ἀέναη. Τὴν εὔθραυστη. Τὴ ΧΑΡΜΟΣΥΝΗ κι ΑΓΝΩΣΤΗ  ὀ μ ο ρ φ ι ὰ  τῶν  ἀ ν θ ρ ώ π ω ν .

 

…………………………………………………....................

 * : Ἀλκίνοος Ἰωαννίδης  /  ** : Στῖχος τοῦ Γιώργου Σεφέρη

 

Add comment
  • No comments found

SFbBox by psdtohtmlcenter.com