Νίκος Μαυρίδης

Σπεύδω προκαταβολικά να δηλώσω την εκτίμησή μου στο έργο του Π.Κονδύλη.   Για να παραφράσω τον ποιητή «του πρέπουν τα ύψη»!  Ωστόσο, η υπερβολική χρήση της σκέψης του στο πολιτικό και γεωπολιτικό πεδίο της σύγχρονης Ελλάδας μου φαινόταν ανέκαθεν - και πριν την «Κρίση» - σύμπτωμα μια γενικότερης φτώχιας της νεοελληνικής σκέψης και ταυτόχρονα ενδείκτης της χωλής εξατομίκευσης  του Νεοέλληνα.

 Η κονδυλική προσωπολατρεία προσιδίαζε σε κείνη ειδικά την διανόηση που χρειαζόταν, όπως ο χριστιανός εθνικολαϊκός, έναν Παΐσιο του σεκουλαρισμού, έναν κήρυκα του εμμενούς, έναν προφήτη της Φύσης (αυτός και ο Λιαντίνης!). Οι σχετλιαστικές αποστροφές του Κονδύλη για τον σύγχρονο Έλληνα, παρότι δικαιολογημένες και εν μέρει εύστοχες, αδυνατούσαν να κατανοήσουν την καθημερινότητα του ανθρώπου που ζη σε αλλότριους του  πανεπιστημιακού campus βιότοπους.

 

Ο  Κονδύλης παρέμεινε μέχρι τέλους, βαθύτατα ακοινώνητος προς την σύγχρονη  νεοελληνική κοινωνία, πέραν του ταβερνείου και του καφενείου των διακοπών του. Έτσι εμφανιζόταν το παράδοξο να  αφομοιώνει ευφυώς τον Θουκυδίδη στην Ιστορία των Ιδεών και των Διεθνών Σχέσεων από την μία, από την άλλη όμως να  φρίττει ενώπιον της θουκυδίδειας, ανθρωπολογικής  σύνθεσης της νεοελληνικής  Πολιτείας!

Αλλ’ ο Κονδύλης, παρά τα συμπλέγματα ανωτέροτητας που χαρακτηρίζουν πάντα τον Αστό –ακόμη κ’όταν σεμνύνεται - και δη τον γερμανοτραφή Ρωμιό, υπήρξε έντιμος. Οι κανονιοβολισμοί του Κονδύλη έναντι της γελοιωδώς εξευρωπαϊζόμενης νεοελληνικής κοινωνίας της δεκαετίας του 90΄ δεν συνιστούσαν θωπείες προς υπερδυνάμεις ή ημεδαπούς διαπλεκομένους. Τα μηρυκαστικά των κονδύλειων αφορισμών για τον Νεοέλληνα λησμονούν τεχνηέντως, αγνοούν ή το πιο πιθανόν δεν κατανοούν την οριακή κριτική του Κονδύλη προς την (Νεο)φιλελεύθερη Δύση. Μ’αυτόν τον τρόπο χαλκεύουν έναν ελληνοφάγο Κονδύλη και ως εκ τούτου παρακάμπτουν (ή έτσι πιστεύουν) την κριτική του Κονδύλη προς τον σύνολο μετανεωτερικό κόσμο, εγχώριο και αλλοδαπό.

Add comment

People in this conversation

  • Ενδιαφέρουσα άποψη. Διαφωνώ ως προς το ότι ο Κονδύλης ασκεί κριτική στο μετανεωτερικό κόσμο μόνο στο βαθμό που ο ίδιος ο μετανεωτερικός κόσμος του πνεύματος αντιλαμβάνεται αυτό τον κόσμο ως τον καλύτερο δυνατό ή έστω, τον καλύτερο παρά ποτέ. Στο στόχαστρο του Κονδύλη τίθεται η έννοια της ευθύγραμμης ιστορίας, άρα και της διαρκούς προόδου, αλλά όχι οι ίδιες οι μεταφυσικές παραδοχές του κάθε κόσμου. Είναι, επομένως, ελληνοφάγος ή ευρύτερα πολέμιος του μετανεωτερικού κόσμου μόνο αν ταυτίσουμε τον εξάγγελο με το δράστη.

    0 Like Short URL:
  • Νικόλαος Μαυρίδης

    Ενδιαφέρον και το δικο σας σχόλιο! Δεν βλέπω πάντως να διαφωνούμε σε κάτι. Κριτική δεν σημαίνει απαραίτητα απόρριψη.

    0 Like Short URL:
Mοιραστείτε αυτό το άρθρο

SFbBox by psdtohtmlcenter.com