Kύριε καί Θεέ μου, ποῦ πηγαίνω;
Τό δρόμο μπροστά μου δέ  βλέπω 
Γιά τό τέλος  του δέν ἔχω καμιά βεβαιότητα 
Οὔτε ποιός εἶμαι ξέρω, καί ἡ ἐντύπωσή μου
ὅτι ἀκολουθῶ τό θέλημά Σου δέν σημαίνει
στ΄ ἀλήθεια πώς τό ἀκολουθῶ! Ὁ πόθος νά Σ' εὐχαριστήσω, 
αὐτός πιστεύω  ἀληθινά  Σ' εὐχαριστεῖ. 
Ἐλπίζω τόν ἴδιο πόθο νά ἔχω σέ κάθε κίνησή μου
Κι ἐλπίζω πώς δίχως αὐτόν, ποτέ, τίποτα δέν θά πράξω. 
Ὅμως ἀκόμα κι ἄν  τυχόν συμβεῖ ,
τό ξέρω, Ἐσύ θά μ' ὁδηγήσεις στή σωστή ὁδό
καί ὅταν παντελῶς τήν ἀγνοῶ .
Γι αὐτό θά Σέ ἐμπιστεύομαι πάντα ,
κι ἄν φαίνεται πώς χάθηκα  
ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου.
Δέν θά φοβηθῶ καμιάν ἀπειλή,κανένα κίνδυνο
γιατί εἶσαι πάντα Ἐσύ  μαζί μου
καί στιγμή δέν θά μ' ἀφήσεις,ὁλομόναχο.
 
 Τόμας Μέρτον  ( Ἀπόδοση Ν.Κ. Ἰούλιος 2015 )
 

Νατάσα Κεσμέτη

Οἱ φίλοι πεθαίνουν καί ξαναγεννιοῦνται. Ἡ μεταμόρφωση εἶναι μιά διαρκής δυναμική ὑπόθεση. Ὑπάρχουν ὅμως φίλοι πού μένουν.

     Εἶναι αὐτοί πού δέν ἔφυγαν ποτέ καί πού ζοῦν στήν ἐλπίδα τῆς ἀνάδυσής τους. Εἶναι αὐτοί πού περιμένουν τή συγγνώμη μας. Ἡ συγγνώμη δίδεται ξανά καί ξανά. Δέν ὑπάρχει τελεσίδικη συγγνώμη μέ τήν ἔννοια τῆς «ἀρκετῆς »... Ἡ συγγνώμη πού δίδεται, προκαλεῖ τό αἴτημα ἀκόμη περισσότερης ἀπό μᾶς, ὥπου νά φτάσει στήν πλήρη ἄφεση.

Mοιραστείτε αυτό το άρθρο

SFbBox by psdtohtmlcenter.com