Mέ ἀφορμή τό πολύτιμο  πόνημα «Πῶς νά εἰσέλθω στήν καρδιά;  /ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»  τοῦ Μητροπολίτου Διοκλείας  Κάλλιστου Ware,

μᾶς δίνετε ἡ εὐκαιρία νά ἀναστοχαστοῦμε γιά τόν οὐσιαστικό ἐπαναπροσανατολισμό τῆς παιδείας μας.

Ἄν σύμφωνα μέ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ «βαθεῖα καρδία» σηματοδοτεῖ τό ἀνθρώπινο πρόσωπο σέ ὅλο τό πνευματικό του βάθος, ἄν ἀποφασίζει γιά τόν αἰώνιο προορισμό μας, ἄν εἶναι τό ἠθικό κέντρο, τό καθοριστικό στοιχεῖο τῶν ἐνεργειῶν μας, ἄν εἶναι ἡ ἔδρα τῆς βαθιᾶς αὐτοσυνειδησίας καί αὐτογνωσίας,

Ἐλεύθερη πολιορκημένη φρόνηση,
Ἑλληνίδα πεταλούδα
Στό βηματισμό ἐπιστρέφει χοροῦ
Πού ἀνοίγει τή γῆ νά καταπιεῖ
Τόν πολιτευόμενο Ἅδη.
Ἀκέφαλη ἡ Νίκη σηματοδοτεῖ
Το πεῖσμα τοῦ λαοῦ μας πού ἀκέφαλος ἐπιμένει
Καθώς οἱ πολιτικές ἡγεσίες χρόνους καί χρόνους
Ὕπουλα κατακρεουργοῦν  καί βομβαρδίζουν τίς ρίζες του
Προκειμένου μέ ἀπανωτά χτυπήματα νά ἀφελληνίσουν τόν τρόπο του.  

   Τό βιβλίο τῆς κ. Ἀσημίνας Ντέλιου «Παραδοσιακές Ἑλληνικές Φορεσιές Βόρεια Εὔβοια» μοιάζει μέ παραθύρι. Ἄν σιμώσεις καί κοιτάξεις θά δεῖς κυράδες νά κάνουν τό ἄσμα ὕφασμα καί νά κεντοῦν τόν κάμπο του μέ ρόδα καί καρπούς , μέ ἄνθη καί πουλιά. Μιά στιγμή θά σοῦ φανεῖ πώς ντύνονται τόν κάμπο μέ τά λούλουδα, σάν πριγκιπέσσες παραμυθιῶν. Ἵσως νιώσεις πώς σκαλίζουν στήν ἑστία τῆς μνήμης τή στάχτη, μπάς καί βροῦν σπίθα νά ζεστάνουν τήν ψυχρή πιά ὕπαρξη.

Ἀνέμες, ροδάνια, ρόκες, ἀργαλειοί τό ρυθμό κρατοῦν τῆς πατρίδας. Γιατί πατρίδα, ὅπως λέγει ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης, δέν εἶναι ἕνα σύνολο φυτῶν καί ὑδάτων, ἀλλά ἡ προβολή τῆς ψυχῆς ἑνός λαοῦ πάνω στήν ὕλη.

Τό πόνημα αὐτό εἶναι μιά πολύτιμη παρακαταθήκη γιά τίς γενιές πού μεγαλώνουν μέ λάπτοπ καί κινητά, αἰχμαλωτισμένες σέ εἰκονικές ψευδαισθήσεις μακριά ἀπό τά ἀρώματα τῆς ζωῆς καί τίς ἀνοιχτοσύνες τοῦ μυστηρίου. Τώρα σέ διαγωνισμούς Εὐρωπαϊκούς βραβευόμαστε γιατί ντυνόμαστε, χορεύουμε καί τραγουδάμε μ’ ἕναν τρόπο ξένο σέ μιά γλώσσα ξένη. Πανηγυρική ὕβρη γιά τό ὕφος τοῦ ἥθους πού ὑφάνθηκε ἀπό τούς προγόνους μας.

   Ὅταν οἱ ἀριθμοί δέν καθορίζουν σχέσεις ἀλλά ἐξουσίες, 

   δηλώνουν ὄχι τήν ἁρμονία τοῦ σύμπαντος

    ἀλλά τήν ἀσφυξία τῆς ἀνθρωπότητας.

Εἶχα πάντα τήν αἴσθηση ὅτι ἔμοιαζαν οἱ ἀριθμοί μέ διαμελισμένα μέλη. Ὅτι εἴχαν ἀποσπαστεῖ ἀπό τῆς ἁρμονίας τό σῶμα δίχως τό ὁποίο δέν ὑφίστανται.

Διότι οἱ ἀριθμοί προκύπτουν ὡς ἐπίγνωση συγκεκριμένων σχέσεων. Ἔνιωθα πώς εἴχαμε κάνει ἀπαγωγή τῶν ἀριθμητικῶν ἀξιῶν ἀπό τό ὀντολογικό τους πλαίσιο καί ὅτι καταχραζόμαστε τά ὀνομαστικά τους μέτρα.

Ἡ ἐλάχιστη στιγμή πού τό θαμα κρήγνυται ναδύοντας πνοές παραδείσιες, προσδιορίζοντας   μιά  λειτουργία τς ράσεως βαθύτερη, περνδυστυχς παρατήρητη πό τή σύγχρονη τάξη ζως πού πιμένει νάφαιρεῖ ἀπό τήν νάσα τή συνείδηση.

               «ς ναπνοή πρέπει νά ννοήσετε τήν πνευματικότητα»  ( Ν.Γ.Πεντζίκης)  

Διότι νάσα παρέχει στήν ψυχή τή δυνατότητα νά λάβει συνείδηση τοπληρώματος τς λειτουργοσας λήθειας.

γκλωβισμένοιμως στό στεγανό παραπέτασμα τοῦ ὁρατο, γκλωβιζόμαστε ξω πό τό θαμα δυνατώντας νά λάβουμε συνείδηση τς οσίας καί τελικά ατό πού ζομε εναι πουσία ζως.

Κατερίνα Αθηνιώτη

« Ω Ευρώπη δεν είσαι παρά η συνέχιση του Βαραβά »

από μνήμης Ν. Καρούζος

Διότι η ευρώπη έθεσε κέντρο τον Μαμωνά. Το οικονομικό της κέντρο προκλητικά πλέον εγκληματεί καθώς διαχειρίζεται τον πλούτο έτσι που να δημιουργεί δύο συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών. Όχι πλούσιους και φτωχούς αλλά πλούσιους και δούλους. Είναι η αποκαλούμενη ευρώπη των δύο ταχυτήτων. Η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα δείχνει ότι δεν έχει ανάγκη από πολίτες αλλά από δούλους.

SFbBox by psdtohtmlcenter.com