Ἡ ἐλάχιστη στιγμή πού τό θαμα κρήγνυται ναδύοντας πνοές παραδείσιες, προσδιορίζοντας   μιά  λειτουργία τς ράσεως βαθύτερη, περνδυστυχς παρατήρητη πό τή σύγχρονη τάξη ζως πού πιμένει νάφαιρεῖ ἀπό τήν νάσα τή συνείδηση.

               «ς ναπνοή πρέπει νά ννοήσετε τήν πνευματικότητα»  ( Ν.Γ.Πεντζίκης)  

Διότι νάσα παρέχει στήν ψυχή τή δυνατότητα νά λάβει συνείδηση τοπληρώματος τς λειτουργοσας λήθειας.

γκλωβισμένοιμως στό στεγανό παραπέτασμα τοῦ ὁρατο, γκλωβιζόμαστε ξω πό τό θαμα δυνατώντας νά λάβουμε συνείδηση τς οσίας καί τελικά ατό πού ζομε εναι πουσία ζως.

 

«Δέν τακουστομε ρκετά στίς πόρτες τς μυστικς συνομιλίας τν πραγμάτων∙ νά τί μς συμβαίνει». ( λύτης)

Δημιουργία ποτελεμιά παρασημαντική πού σημειώνεται μέ μορφές, λλά μεταφράζεται μέσα στήν ψυχή μέ δονήσεις, πού οπροεκτάσεις τους φτάνουν πολύ μακριά, νεργοποιώντας μέσα μας τή συνείδηση τς λήθειας. Τότε τά φυσικά στοιχεα μεταστοιχειώνονται σένα ερό λφάβητο που πέτρα δέν εναι πλς πέτρα,λλά πανσέληνο φς καθώς ντανακλτή μυστική λειτουργοσα φωταύγεια τομυστηρίου τς ζως.

ετυχή στιγμή πού συλλαμβάνουμε ατή τήν ξία πού ὁ ἐλάχιστος χρόνος μις νάσας παρέχει ς πλήρωμα μέθεξης καί ζως εναι τό μυστικό νοιγμα πρός τή δυναμική τοαωνίου.

Οστιγμές δέν τρέχουν πιά . Οστιγμές ναπνέουν. Τά δευτερόλεπτα ποκτον βάθος αωνιότητας. χρόνος διαστέλλεται. Τό εναι συγκλονίζεται πό θανασίας πίσκεψη. Τότε μέ τήν ναπνοή νεργοποιεται μυστική λειτουργία ναπαρθένευσης τς παρξης καί τοκόσμου.

 

  «πράσινο πετράδι-ποιός θυελλομάντης εδε

     Νά σταματς τό φς στή γέννηση τς μέρας

     Τό φς στή γέννηση τν δυό ματιν τοκόσμου!»  (λύτης)

Δηλαδή, ὤ ὁρατό ποιός μάντεψε πώς οσυμφορές σου προκύπτουνπειδή κτοπίζεις τό νοητό φς μέ τό φυσικό, τή φώτιση μέ τήν ραση.

Ἡ ἀλλοτρίωσή μαςφείλεται  στή στενότητα μις ντίληψης πού γκλωβίζει τή λειτουργία τς ράσεως στό εδωλο, στήν πιφάνεια , δηλαδή, πού κι νας καθρέφτης μπορενά συλλάβει. Πρόκειται γιά μιάν πουλη, συνείδητη  μορφή εδωλολατρίας πού νάγει τά πάντα κόμη καί τόν διο τόν νθρωπο στό εδωλό του, δηλαδή μόνο στά ρατά του μέλη. πό πολύ μικρή λικία διδάσκουμε στά παιδιά τι διαθέτουν πέντε ντιληπτικά ασθητήρια ργανα: ραση, σφρηση, κοή, γεύση, φή. Εναι ὁ ἄνθρωπος μόνο σμα; Μόνο σωματικά προσλαμβάνει καί ντιλαμβάνεται τόν κόσμο; καρδιά καί νος του τίντιληπτική ξία χουν; Δίχως νο, δίχως καρδιά πάρχει περίπτωση νά γνωρίσει ὁ ἄνθρωπος τόν κόσμο; Γιά ποιό λόγο νος καίκαρδιά δένναφέρονται ς ντιληπτικά ργανα τς παρξης;ν στό σμα προσδιορίστηκαν πέντε ντιληπτικά μέσα, νος καί καρδιά πόσα ντιληπτικά ασθητήρια διαθέτουν; Γιά παράδειγμα,ν στήν ντιληπτική κανότητα τς καρδις, προσδιορίσουμε δύο χώρους ναν ψυχικό καί ναν πνευματικό καί στό νοῦ ἐπίσης δύο χώρους, ναν λογικό καί ναν περλογικό,  ποιά εναι τά ντιληπτικά ασθητήρια τν χώρων ατν;

σο παιδεία μαςπιμένει νά νάγει τά πάντα σέλη, κτοπίζοντας τό μυστήριο καί  ποβαθμίζοντας τό πνεμα σέπτή λογική ποξενωνόμαστεχι μόνο τοθαύματος λλά καί τς διας τς ζως.

  Ἡ Ἀλήθεια στέκει πό τή θύρα τς ψυχς καί κρούει μακροθυμώντας πρός τό μεθεκτικό δυναμισμό πού θεα  πνοή σκήνωσε μέσα μας.

         «ΑΣ ΛΑΒΟΥΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΗΣ ΠΝΟΗΣ ΜΑΣ» (Ν.Γ.Πεντζίκης)

Add comment

People in this conversation

  • Ασπάλαξ

    Υπέροχο κείμενο Κωνσταντίνε!
    Ως προσευχή θα έλεγα...

    0 Like Short URL:

SFbBox by psdtohtmlcenter.com